Geleidelijk ontstane pijn aan de laterale zijde van de elleboog, ten gevolge van tennis

Al snel nadat een 51-jarige vrouw met tennissen was begonnen, kreeg zij last van haar rechterelleboog. Zij voelde de pijn bij alle slagen, maar ook ná het tennissen had zij vaak nog lang pijn. Zij ging naar de huisarts, die haar naar een fysiotherapeut verwees. De klachten verbeterden, maar kwamen weer terug toen zij na twee maanden weer begon te tennissen. 

Al snel nadat een 51-jarige vrouw met tennissen was begonnen (nu een half jaar geleden), kreeg zij last van haar rechterelleboog. De pijn werd bij alle slagen gevoeld, maar ook ná het tennissen had zij vaak nog lang pijn. Zij bezocht hiervoor de huisarts, die haar direct naar een fysiotherapeut verwees. Deze behandelde haar met ‘rust’ (niet tennissen), dwarse fricties, rekkingsoefeningen en een tenniselleboogbandage. De klachten verbeterden hierdoor snel, maar kwamen weer terug toen zij na twee maanden weer begon te tennissen. De patiënt besloot toen zelf met tennissen te stoppen.

Momenteel heeft zij weinig last. Met de speciale bandage kan zij haar huishouden redelijk doen. ’s Morgens is haar arm erg stijf, maar de rekkingsoefeningen die zij dan uitvoert, geven snel verbetering. Zij vindt het wel erg jammer dat zij niet meer kan tennissen, maar heeft zich daar eigenlijk al bij neergelegd.

Inspectie: Geen bijzonderheden, met name geen zichtbare zwelling.
Algemene palpatie: Normale lokale huidtemperatuur.
Functieonderzoek: Alleen extensie en radiale abductie van de pols tegen weerstand zijn pijnlijk.
Interpretatie: De patiënte heeft waarschijnlijk een klassieke tenniselleboog, die in dit geval ontstaan is door tennis.
Specifieke palpatie: Nauwkeurige palpatie bevestigt de vermoedelijke diagnose: er is sterke drukpijn ter hoogte van de aanhechting van de m. extensor carpi radialis brevis aan het anterieure aspect van de laterale epicondyl.
Diagnose: Tenniselleboog

Therapie: wel of geen – excentrische – spierversterkende oefeningen?
De conservatieve therapie voor een tenniselleboog is excentrische krachttraining in combinatie met rekken van de polsextensoren. De krachttraining gebeurt bij voorkeur excentrisch omdat er dan meer kracht kan worden gegenereerd door de onderarmextensoren. Doel hiervan is de peescellen aan te zetten tot nieuwvorming van collageen: de kwaliteit van de pees wordt hierdoor beter. De krachttraining wordt uitgevoerd in – bij voorkeur – vier series van vijftien herhalingen, minimaal twee keer per dag. Tussen de series in kan men de onderarmextensoren rekken. Dit oefenprogramma duurt drie maanden. Tennis is alleen toegestaan als de patiënt tijdens het sporten de techniek niet hoeft aan te passen vanwege de pijn. In de praktijk betekent dit dat uitsluitend geringe pijn wordt geaccepteerd.

De dikte van de grip van een tennisracket heeft invloed op de mate van kracht die de polsextensoren moeten genereren tijdens tennissen. Het racket waarmee de patiënte speelde, was een oversized racket, waarvan de grip duidelijk te dun was: de vingertoppen van haar wijs- en middelvinger raakten de thenar. De afstand tussen de thenar en de vingertoppen behoort ongeveer een vingerbreedte te zijn. Verder vertelde ze dat ze vaak erg hard in de grip van het racket moest knijpen om de bal te kunnen sturen. Op mijn vraag of ze goed de bal volgde voordat ze hem sloeg, antwoordde ze dat ze dat niet zou weten. In ieder geval had nog nooit iemand haar daarop gewezen. Zij had ook nooit tennislessen genomen. Uit onderzoek is gebleken dat bij recreatieve tennissers veel grotere krachten door de onderarmmusculatuur moet worden geabsorbeerd dan bij ervaren toptennissers met een goede techniek. Recreatieve tennissers krijgen dan ook veel vaker een tenniselleboog.

Er werd afgesproken dat de patiënt tennislessen zou nemen. Maar eerst diende zij zich een ander racket aan te schaffen en zich daarbij goed te laten adviseren.

Follow-up
Patiënt doet trouw haar excentrische krachttraining en rekkingsoefeningen. Na een maand is de pijn al wat minder en krijgt zij haar eerste tennisles. De tennistrainer besteedt daarbij veel aandacht aan het zo belangrijke oog–balcontact. Wanneer dit optimaal is, zal de bal het racket in het midden raken en zal er dus veel minder knijpkracht nodig zijn om het racket in de hand te stabiliseren. Ook zijn dan de vibraties die via de pols naar de elleboog worden geleid aanzienlijk minder.

Hoewel de elleboog nog iets gevoelig blijft, kan patiënt haar tennislessen tweemaal per week voortzetten. De klachten zijn na drie maanden volledig verdwenen. Zij gebruikt dan nog wel de bandage, hoewel dat – medisch gezien – eigenlijk niet nodig is, maar het geeft haar een zeker gevoel.

Bron: Lees meer over de stand van zaken rond excentrisch spierversterken en de conclusies van de auteur in Onderzoek en behandeling van sportblessures van arm en hand. Ook wordt ingegaan op wel of niet injecteren met corticosteroïden, het gebruik van braces en operatief ingrijpen.


 

Tip

Cover-Onderzoek-en-behandeling-van-sportblessures-van-arm-en-hand-9789036807463-3D_Cropthema    Cover Onderzoek en behandeling van elleboog en onderarm_9789031388486_CropThema    Cover Onderzoek en behandeling van lage rugklachten_9789031342457-157-3d_Crop